سیرِ سلوک عرفانی

ایثار و شهادت فرهنگ معنوی این کشور است که برگرفته از مدرسه بزرگ عاشوراییان حسینی می باشد. این روزها که پیکر آتشنشانان بر دوش مردم قدرشناس تشیع می شود و مقام معظم رهبری از این سیاوش های زمان به عنوان جلوه های ایثار و شهادت نام می برد ناخود آگاه یاد جوانانی خواهیم افتاد که روزگاری که کشور در مسیر هجوم دست نشانده های غرب قرار گرفت بدون ترس از غرش ادوات اجاره ای دشمن کینه توز عراقی، دل به دریای شهادت سپردند و چه زیبا تعبیر کردند که شیعه علی (ع) و مرید مکتب عاشورای حسینی(ع) همیشه می تواند خون را بر شمشیر پیروز گرداند.
تاریخ عرفان و ادیان ما همواره شاهد وجود سالک هایی است که توانسته بعد از عمری زهد و تقوی این مسیر را به سلامت به پایان رسانند اما بعد از عاشوراییان سال 61 هجری کمتر شخصیتی وجود داشت که دل از زیبایی های دنیایی بکند و کوش به فرمان رهبر خود در مسیر جاودانه قرار گیرد. این پاک سرشتان کسانی بودند که گوهر معرفت الهی را زودتر از رسیدن به بالاترین مرحله عرفان و تصوف شناختند همان گوهری که به تعبیر قران «انی اعلم ما لا تعلمون» بود.
سخن گفتن از عشق و عاشقی در جبهه بسیجیان خمینی کبیر نیاز به درک روحیه ایثارگری آن عزیزان دارد. شاید سخت بتوان درک کرد آن دلیر مردان در 2 راهی دین و دنیا چگونه دین و مذهب را بر تعلقات دنیوی و آرزوهای دور و دراز جوانی ترجیح دادند. آنان بودند که زمانی سخن از عشق و عاشقی به میان آمدعشق حقیقی را درک کرده و مسیر رسیدن به معشوق را در چشم بهم زدنی طی کردند و به کمال مطلوب رسیده اند.
شهیدان سرزمینم شوق پرواز را درک کردند؛ نخستین شرط پرواز دل کندن از زمین بود. آنان حلاج های زمان بودن و اناالحق گفتند و عشق مایه شهادتشان شد. و چه زیبا امام شهدا فرمودند :مقام شهادت اوج بندگی و سیر و سلوک در عالم معنی است و ما خاکیان محجوب چه می دانیم که این ارتزاق عند رب الشهدا است.
آنان رفتند و برخی چه بی نام و نشان رفتند، رفتند تا در گمنامی خود به ما بفهمانند که شهید یک حقیقت زنده است و امتداد دارد و علاوه بر آن زندگی می سازد... آنان رفتند تا بفهملانند نخستین شرط برای از خودگذشتگی و ایثارگری غلبه بر یزیدیان نفس خویش و پیروز شدن در کربلای درون است.
جاویدیالاثر «محمدرضا میرزایی» یکی از شمار زیاد جوانانی بود که نگرش عمیق او به زندگی موجب شد تا از همه تعلقات مادی دل بکند و دوازدهم بهمن ماه 62 با همرزمان خود هفت شهر عشق را زودتر از تصور طی کرد و در خیل عظیم شهدای انقلاب قرار گرفت.